آموزش H.S.E

آموزش H.S.E

به هر نوع حادثه‌ی طبیعی (سیل، زلزله، آتش‌فشان و …) و مصنوعی (انفجار، آتش‌سوزی، نشت مواد شیمیایی و …) که به طور ناگهانی و غیرمنتظره به وجود آید و سختی، درد، آسیب و رنج به بار آورده و محیط زیست را آلوده کند و برای برطرف کردن، کنترل و مهار آن نیاز به اقدامات اساسی، ملی یا جهانی باشد، بحران می‌گویند.

آموزش H.S.E – مدیریت بحران (بخش هشتم)

  1. در ابتدا برای مدیریت بحران برنامه‌ریزی کرده و نگاهی مدیریتی و سیستمی به قضیه داشته باشید.
  2. شرح وظایف افراد، سازمان‌ها، نهادها در مواقع بحرانی مشخص شود.
  3. تمام افراد آموزش‌های لازم را دیده و با وظایف و مسئولیت‌های خود آشنا باشند.
  4. دستورالعمل مدیریت بحران و واکنش در شرایط اضطراری تهیه و به تأیید مدیران و اطلاع کارکنان رسیده باشد.
  5. فهرست وسایل، امکانات و تجهیزات مورد نیاز تهیه و نواقص موجود برطرف شود.
  6. سیستم‌های ارتباطی نظیر تلفن، بی‌سیم، رادیو، تلویزیون و … برای مواقع بحرانی در نظر گرفته شود.
  7. برای افزایش سطح آمادگی کارکنان، مانورهای آموزشی به طور مرتب برگزار و نتایج آن تجزیه و تحلیل شود.
  8. چگونگی همکاری‌های درون سازمانی و برون سازمانی مشخص شود.
  9. موانع موجود در رسیدن به اهداف مدیریت بحران بررسی شود.
  10. با برگزاری جلسات آموزشی، سمینارها، کنفرانس‌ها و … سطح آگاهی مدیران و کارکنان افزایش داده شود.
  11. تیم‌های امدادرسان و نجات (آتش‌نشانی، اورژانس) مشخص، تقویت و تجهیز شوند.
  12. روش‌های پیشگیری از بروز بحران توسط کارشناسان شناسایی و عملیاتی شوند.
  13. اقدامات لازم برای کاهش پیامدها و اثرات بحران بررسی شوند.
  14. منابع اولیه انسانی مانند سرپناه، آب بهداشتی، غذا و سرویس‌های بهداشتی در نظر گرفته شود.
  15. مدیریت بیماری‌ها و اقدامات بهداشتی برای کنترل، پیشگیری و مهار بیماری‌های واگیر مانند وبا، حصبه و … در نظر گرفته شود.
  16. روش‌های تخلیه‌ی اضطراری افراد و محل‌های تجمع ایمن، پناه‌گاه‌ها مشخثص شود.
  17. وسایل و تجهیزات اولیه‌ی درمانی مانند بیمارستان، اورژانس، کمک‌های اولیه، دارو و … در نظر گرفته شود.
  18. برقراری نظم، آرامش و امنیت در مناطق بحران دیده اهمیت زیادی دارد.

مدیریت حوادث، از خود حوادث مهم‌تر است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مشاوره رایگان