خطرهای ناشی از خصوصیت ها و رفتار کارگران

در بعضی موارد این خود کارگر است که بیش از محیط یا ماشین آلات مسئول حوادث ناشی از کار و آسیب های آن است. بی‌توجهی، خستگی و فشار عصبی به همراه دیگر متغیرهای شخصی همه موجب بروز حوادث ناشی از کار می شوند. عدم وجود تجربه کاری اغلب موارد با حوادث ناشی از کار رابطه دارد. یک کارگر با تجربه و تیزهوش ممکن است بتواند از حادثه پرهیز کند. کارگرانی که در مورد نظام ماشین و روش های کار بینش و بصیرتی ندارند نمی توانند پیش بینی کنند که این نظام ها چه موقع از نظم خارج می شوند که احتمال رویداد حوادث افزایش می یابد. معمولاً هرچه کارگر در مورد یک کار با تجربه‌تر باشد برای او حادثه کمتر اتفاق می افتد و هشدارهای ایمنی را بیشتر مراعات خواهد کرد. به همین علت است که به کارگران جوان تر باید به ویژه در ارتباط با روش های ایمنی آموزش کامل داده شود. کارگران جوانتر معمولاً بیشتراز کارگران مسن تر و جا افتاده دچار سانحه می شوند و این امر شاید به خاطر عدم پختگی و نداشتن دقت و بی پروایی و کله نترس افراد جوان تر باشد. به خاطر نقش افراد در میزان حوادث ناشی از کار، بسیاری از محققین اولیه شیوه هایی را برای اندازه گیری حادثه پذیری یا وجود برخی ویژگی هاو خصوصیت های شخصیتی که فرد را در معرض حوادث ناشی از کار قرار می دهد پیشنهاد کرده اند. پژوهش و کارشناسان نتوانسته است هیچ مدرک و سند محکمی در مورد ویژگی های شخصیتی حادثه پذیران به دست آورد. بنابراین به نظر نمی رسد که نوع خاصی از شخصیت کارگری وجود داشته باشد که به عنوان علت حادثه مورد سرزنش قرار گیرد. با وصف این به نظر می رسد تفاوت های فردی در نگرش های ایمنی کارگران وجود دارد. به این معنا بعضی از کارگران بیشتر رفتارهای ایمنی را در کارها رعایت می کنند تا کارگران دیگر. کارگران دارای نگرش‌های ایمنی مثبت به حوادث ناشی از کار کمتری دچار می شوند. هر کارگری ممکن است با کارگران دیگر ارتباط متقابل برقرار کرده فضایی را ایجاد کند که در آن رفتار ایمنی کار را تشویق یا منع کند.

محققین روی «جَوّ ایمن» در کار تأکید دارند. جَوّ ایمن به نگرش مثبت کارگران اشاره دارد که طی آن سعی می کنند رفتارهای ایمن کار را بهبود بخشد و مطالعه نشان داد که جَوّ ایمن از طریق محاسبه نگرش کارگران نسبت به مسائلی مانند اهمیت برنامه های آموزش ایمنی، نگرش ها و طرز فکر مدیریت جهت بالا بردن سطح ایمنی، و موقعیت اهیمت کمیته ایمنی گروه کار مسئولان ایمنی تعیین می شود. این تحقیق روشن کرد که گروه های کار دارای فضای ایمن محیط کار سالم تری دارند تا گروه هایی که فاقد چنین بودند. این نتایج به طور روشن نشان می دهد که گروه های که خود و رهبران آنها حفاظت و ایمنی را به مثابه یک اولویت تلقی می کنند می توانند به طور معنی داری رفتار کاری ایمن را بهبود بخشیده حوادث ناشی از کار را کاهش دهند. شناخت و آگاهی بیشتر درباره علل حوادث کار می تواند به ما، در ایجاد برنامه های ایمنی به منظور پیشگیری از آنها کمک کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*