کارایی اقدامات صورت گرفته در دوره رکود

کارایی اقدامات صورت گرفته در دوره رکود

سوالی که وجود دارد این است که شرکت‌ها چگونه ورود خود به ریکاوری را مدیریت می‌کنند؟ سازگاری‌های خاص صورت گرفته در طی رکود چه تاثیراتی بر کارایی متعاقب شرکت دارد؟ این اقدامات در جهت کمک به این کارایی بوده یا مانعی بر سر راه بوده اند؟ یافته‌های متعددی ارائه شده است؛ البته این یافته‌ها تا قبل از انجام تحلیل‌های مفصل‌تر، به‌عنوان داده‌های اولیه در نظر گرفته می‌شوند.

این داده‌ها نشانگر وجود ارتباطات گسترده‌ای بین جایگاه شرکت‌ها در زمان آغاز رکود، اقدامات صورت‌داده در طی رکود و نیز کارایی‌های متعاقب است. تصمیماتی که در دوران رکود گرفته می‌شود، از طریق تغییر منابع و یا محیط گسترده‌تر، بر قابلیت‌ها و کارایی شرکت در آینده تاثیرگذار خواهد بود. شرکت‌ها به‌عنوان تقویت‌کننده و یا تضعیف‌کننده جایگاه‌شان، ابتدا در طی رکود (مرتبط با دوره پیش از رکود) و سپس در طی پسارکود (مرتبط با دوره رکود)، طبقه‌بندی شده‌اند. بعضی از کسب‌و‌کارها از طریق کاهش هزینه‌ها و دارایی‌ها در طی رکود و بعضی دیگر از طریق سرمایه‌گذاری، نوآوری و تنوع، به تقویت خود پرداختند. بعضی از شرکت‌ها از طریق کاهش هزینه‌ها و بعضی دیگر با انجام سنجش‌هایی به منظور افزایش درآمد با شرایط نامساعد سازگار شدند. فرآیند‌های “کاهش هزینه” و “تولید درآمد” شامل مجموعه گسترده‌ای از اقدامات است که از نظر ماهیت و مقیاس متفاوت هستند. اقدامات لازم برای “افزایش درآمد” کسب‌و‌کار اغلب نیاز به برنامه‌ریزی‌های چشم‌گیر در یک دوره زمانی دارند در حالی‌که “کاهش هزینه” یک اقدام تعدیلی است که تنها یک بار صورت می‌گیرد و ریسک کمتری دارد.

ارتباط روش‌های “کاهش هزینه‌” و “تولید درآمد”، با کارایی، به‌طور واضح قابل توجیه نیست. مالکان کسب‌و‌کار این دو روش را به عنوان روش‌هایی مناسب برای فعالیت در شرایط خاص در نظر گرفتند و همه سازگاری‌ها منجر به کارایی موفقیت‌آمیز نخواهد شد. هیچ تضمینی وجود ندارد که سازگاری و یا نوع خاصی از آن، موفقیت‌آمیز باشد. ممکن است یک نوع سازگاری در یک شرایط خاص، موفقیت‌آمیز باشد اما در شرایط خاص دیگری با شکست مواجه شود. “کارایی” تنها در نتیجه مجموعه‌ای از اقدامات صورت‌گرفته توسط کسب‌و‌کارها حاصل نمی‌شود؛ شرایط محیطی شامل محصول، نیروی‌کار و شرایط بازار سرمایه‌گذاری می‌توانند سبب تسریع کارایی و یا جلوگیری از آن شوند. محیط‌هایی که در حال تضعیف شدن هستند، سبب بی‌نتیجه‌ماندن سازگاری‌های شرکت‌ها می‌شوند. متنوع‌سازی محصول و بازار، موفقیت‌آمیزترین راه سازگار شدن بود. متنوع‌سازی بازار معمولاً شامل فروش محصول مشابه و یا محصولی دارای تغییرات کمتر، به مشتریان جدید و گسترده‌تر است تا از وابستگی به خریداران بالقوه که اکنون تعدادشان در حال کاهش است، جلوگیری شود.

رکودها بازارهای مختلف را به شیوه‌های مختلفی تحت تاثیر قرار می‌دهند. وقتی شرکت‌ها در حوزه‌هایی مثل دارایی و بخش مالی که بسیار آسیب دیده‌اند دچار مشکل شوند، ارتقاء کارایی بسیار دشوار خواهد بود؛ برعکس، شرکت‌هایی که این قابلیت را داشته‌اند که خدمات و کالاهای جدید را گسترش دهند و یا مشتریان جدیدی برای محصولات فعلی خود شناسایی کنند، و منابع خود را برای دستیابی و بهره‌بردن از این بازارها به‌طور موثر وارد کار کنند، سطح کارایی‌شان حفظ شده و یا ارتقا یافته است. البته تنوع محصول و بازار، تضمین‌کننده موفقیت نیست؛ ممکن است بازار، آن‌طور که پیش‌بینی شده است واکنش نشان ندهد.

در نتیجه، ریکاوری مانند رکود پیش از آن، هم سبب ایجاد خطر و هم سبب ایجاد فرصت‌هایی برای کسب‌و‌کارهای کوچک می‌شود. بسیاری از کسب‌و‌کارها بدون هیچ تردیدی، ریکاوری اقتصادی ناپایدار را فرصتی برای ایجاد مشتری و جلب مجدد مشتریانی که در دوران رکود از دست داده بودند، به شمار می‌آوردند. بعضی دیگر از کسب‌و‌کارها آن را فرصتی همیشگی برای بهره بردن از مزایایی که در دوران رکود به‌دست آمده به‌شمار می‌آورند. اما همه کسب‌و‌کارها نسبت به خطرات حاصل از واردشوندگان جدید و شرکت‌های متصدی که هدف‌شان بهره‌بردن از فرصت‌های ایجادشده در دوران ریکاوری است، آسیب‌پذیر هستند. عدم انطباق موفق با ریکاوری، می‌تواند به اندازه‌ی عدم انطباق موفق با رکود پیش از آن، پرخطر باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مشاوره رایگان