برقرای ارتباط در یک محیط کار متنوع و چند فرهنگی

برقرای ارتباط در یک محیط کار متنوع و چند فرهنگی

دنیای کار هر روز بیشتر و بیشتر متنوع می شود نیروی کار در بیشتر سازمان ها از مردمی با سوابق فرهنگی گوناگون که بسیاری از آنها به زبان بومی غالب حرف نمی زنند تشکیل شده است. علاوه بر این، بسیاری از شرکت ها به تجارت بین المللی مشغول بوده با کارگران ملیت ها و فرهنگ های متفاوت سروکار دارند. در دهه گذشته محققین حوزه های روان شناسی، علوم ارتباطات، مدیریت و تجارت بین المللی به ارتباط تجاری درون فرهنگی توجه ویژه ای داشته اند.

چنین تنوع فرهنگی از مزایایی چند برخوردار است: نیروی کار متنوع از خلاقیت بیشتری برخوردار است، قدرت تطبیق بیشتری دارد و دیگران را بیشتر تحمل می کند. بنابراین، می توان تصور کرد که تفاوتهای فرهنگی و زبانی می تواند به جریان ارتباط کارآمد درون سازمان ها کمک کند. علاوه بر این، تفاوت های فرهنگی مسئولیت مشترک موجود در قبال اهداف سازمانی را تهدید کند. تفاوت های ارتباطی مبتنی برفرهنگ می تواند روی توانایی شرکت های متفاوت و از ملیت ها و فرهنگ های متفاوت و کار آنها با همدیگر تأثیر بگذارد. برای مثال، شیوه ارتباطی بیشتر مدیران آمریکای شمالی مستقیم بوده مبتنی بر رابطه رویارویی می باشد. در حالی که شیوه ارتباطی در بازرگانی ژاپن بیشتر به رابطه غیر مستقیم و مبتنی بر موافقت گرایش دارد. چنین تفاوتهایی به نارسایی های ارتباط منجر می شود. با درک نیاز به پیشگیری از نارسایی های ارتباطی ناشی از تداخل فرهنگی، سازمان ها باید به منظور تسهیل ارتباط سازمانی درون فرهنگی اقداماتی انجام دهند. برای مثال بسیاری از سازمان ها دست به ایجاد آگاهی چند فرهنگی و برنامه های کارآموزی خاص زده اند. به طور خلاصه، مقوله ارتباط چند فرهنگی و تداخل فرهنگی در دنیای کار هرچه به قرن آینده نزدیک تر می شویم به مقوله ای بسیار پر اهمیت مبدل می شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*