ارگونومی شغلی

ارگونومی شغلی

آسیب‌های اسکلتی – عضلانی مرتبط با کار از جمله بزرگترین مشکلات بهداشت شغلی در کشورهای صنعتی و کشورهای در حال توسعه است. این آسیب‌ها در اثر تخریب تجمعی بافت‌های دستگاه اسکلتی- عضلانی طی ماه‌ها و سال‌ها مواجهه با عوامل استرس‌زای بیومکانیکی و روانی- اجتماعی در محیط کار رخ می‌دهند. یکی از مهمترین عوامل مؤثر در بروز این آسیب‌های چند علتی، وضعیت نامطلوب بدن (پوسچر نامطلوب) هنگام کار است. امروزه، به سبب اهمیت این موضوع، بخشی بزرگ از تحقیقاتی که در عرصه ارگونومی فیزیکی انجام می‌شود بر واکاوی پوسچر و ارائه شیوه‌های ارزیابی خطر ابتلا به آسیب‌های اسکلتی- عضلانی متمرکز شده است. تا اکنون، شیوه‌های گوناگونی برای ارزیابی مواجهه شغلی با ریسک فاکتورهای آسیب‌های اسکلتی- عضلانی ارایه شده است که عمدتاً مبتنی بر ارزیابی پوسچر می‌باشند. باور بر این است که واکاوی پوسچر و ارزیابی خطر آسیب‌های اسکلتی- عضلانی می‌تواند مبنای مناسبی برای طراحی و اجرای برنامه‌های مداخله‌ای ارگونومیک و بهبود شرایط در محیط کار باشد.

در راستای اهمیت این موضوع در محافل شغلی بر آن شدیم تا به ارائه‌ی مبحثی بپردازیم که به شرح برخی شیوه‌های مهم و متداول ارزیابی مبتنی بر پوسچر می‌پردازد. در این مجموعه کوشش شده است جنبه‌های علمی و مفاهیم نظری این شیوه‌ها در کنار جنبه عملیاتی و کاربردی آنها مورد توجه قرار گیرند.

امیدواریم که این مجموعه بتواند کمبود منابع علمی موجود در زمینه شیوه‌های ارزیابی پوسچر و خطر بروز اختلالات اسکلتی – عضلانی در محیط کار را تا حدی برطرف ساخته و گوشه‌ای از نیاز روزافزون دانشگاه و صنعت را در این مقوله مرتفع سازد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− 1 = 5

مشاوره رایگان