برندسازی اسلامی

برندسازی اسلامی

 کشورهای مختلف درست مانند شرکت های بزرگ هستند. و البته همانند شرکت‏ ها، آنها را می توان برندسازی نمود. هر چیزی می تواند یک برند شود تا جایی که اصول قابل اجرا باشند، مهم نیست موضوع فعالیت چیست. با این همه، برندسازی ملی یک موضوع ساده نیست، اگر چه سود شرکت های خاص، بیشتر از محصول خانگی(GDP) برخی کشورهاست، برندسازی یک کشور ذاتاً بسیار پیچیده ‏تر از برندسازی یک شرکت است با این که درجه ی دشواری برای برندسازی ملی بیشتر است، با این همه می ارزد.

برخی از پیچیدگی‏ های برندسازی ملی ناشی از وجود رقابت داخلی درون کشورهاست، چنان که موسسات مختلف، سازمان‏ های دولتی و وزارتخانه ها، دپارتمان ها برای تامین بودجه، حمایت مالی و استعداد رقابت می کنند. دیگر تاثیرات رقابتی از طریق بخش خصوصی از سوی شرکت هایی به وجود می آید که به وضوح خط مشی خود را دارند. با این همه، دشواری دیگر “مشمولیت و فراگیری (inclusivity)” است، یعنی کل مردم خریداری که کشور را نمایش می‏ دهند. این مسئله در یک شرکت بزرگ که در یک کشور به حال خود واگذار شده است، به اندازه ‏ی کافی بزرگ است.

با این همه، هیچ بحثی درباره ی این حقیقت که ملت ها و سازمان‏ های بخش عمومی نیاز به برندسازی دارند وجود ندارد(هم به عنوان وسیله ای برای تمایز و هم به عنوان راهی برای بقا در اصطلاحات تجاری)، زیرا اکنون ما در جهان برابری و حد وسط زندگی می کنیم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مشاوره رایگان