در یکی از روزهای بهاری یکی از مشتریانم کتابی با عنوان TAO OF JEET KUNE DO BY Bruce Lee را برای ترجمه برایم فرستاد. وقتی شروع به مطالعه و بررسی کتاب نمودم به قطعه شعری فلسفی در اوایل کتاب برخوردم که برایم جذاب بود. شاعر آن یک کاهن تائوئیسم بوده و شعر بدون عنوان بود که ترجمه آن را در اختیار شما عزیزان می گذارم. امیدوارم همانطوری که  این سروده  برای من الهام بخش و تأثیرگذار بوده برای شما هم باشد.

یادداشت مدیر

 

 

در درون روحی کاملاً خالی

 از افکار و احساسات،

حتی ببر نیز نمی تواند

چنگال های غضبناکش را فرو برد.

Into a soul absolutely free

From thoughts and emotion,

Even the tiger finds no room

To insert its fierce claws.

یک نسیم و همان نسیم

بر فراز درختان کاج روی کوه ها

 و درختان بلوط ته دره می وزد،

ولی چرا برداشت های مختلفی به جای می ماند؟

One and the same breeze passes

Over the pines on the mountain

And the oak trees in the valley;

And why do they give different notes?

هیچ فکری، هیچ انعکاسی نیست،

مگر تهی بودن کامل،

ولی با این حال چیزی جاریست،

که منشاء خود را می جوید.

No thinking, no reflecting,

Perfect emptiness;

Yet therein something moves,

Following its own course.

چشم آن را می بیند،

اما هیچ دستی یارای گرفتنش را ندارد

ماه نیز در آن جاریست.

The eye sees it,

But no hands can take hold of it

The moon in the stream.

ابر و مه ها،

دگرگونی های میان هوا هستند،

که بر فراز آنها خورشید و ماه جاودانه می درخشند.

Clouds and mists,

They are midair transformations;

Above them eternally shine the sun and the moon.

پیروزی از آن یک نفر است،

حتی قبل از نبرد،

همان کسی که واقعاً تهی از افکار و احساس است،

و به منشاء عظیمش وصل است.

Victory is for the one,

Even before the combat,

Who has no thought of himself,

Abiding in the no-mind-ness of Great Origin.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مشاوره رایگان