اصول ارزیابی مشاغل

اصول ارزیابی مشاغل

امروزه رشد مدیریت به مرحله‌ای رسیده است که مدیران، ارزیابی مشاغل و تعیین میزان دستمزد را امری ضروری می‌دانند. با همکاری متخصصین و کارشناسان سعی می‏کنند که پی به مهارت ها و تخصص‌های افراد برده به آنها تضمینی دهند که در پرتو آن از نیرو و بازده کار آنها استفاده کامل برند.

مأخذ دستمزد کارگران در کارخانجات مختلف متفاوت است و چون کارخانجات در این مورد روش خاص و مستندی ندارند لذا از تجزیه و تحلیل مشاغل که اساس نمودار دستمزدی است سرباز می زنند.

ارزیابان در مورد دستمزد و گسترش آن در کارخانجات اغلب به عواملی برخورد می‌کنند که عمل ارزیابی را تا اندازه‌ای برای آنها مشکل می‌کند. هنوز نمی‌دانند که برای مثال چگونه دستمزد حقیقی یک رفتگر را با کارگر متخصص تطبیق دهند. آیا حقوق حسابداری که یک نفر است و در شرایط خوب کار می‌کند باید با دستمزد استادکاری که صد نفر کارگر را رهبری کرده و در محیط پرسرو صدا و نامساعد کار می‏ کند برابر باشد؟ و یا کارگرانی که در کارخانه فولادسازی جلوی کوره آتش می ایستند آیا شرایطشان با کارگران قسمت‌های دیگر مساوی است؟

ارزیابی مشاغل، دارای شئون مختلف مشاغل اداری و صنعتی است. مشاغل کارگران اغلب رابطه مستقیم با سایر مشاغل دارد. خیلی کم اتفاق می‏افتد که کار کارگری روی کار سایر کارگران تأثیر نداشته باشد. برای نمونه، کار یک رفتگر هیچگاه ارزش کار یک سرکارگر را ندارد و نمی‌شود این دو را با یکدیگر مقایسه کرد چون رفتگری عملی است که به تنهایی انجام می‌پذیرد و در تکمیل کار سایرین اصلاً دخالتی ندارد ولی کار یک سرکارگر عملی است که در تکمیل و راهنمایی کار کارگران دیگر دخالت مستقیم دارد.

ارزیابی مشاغل، سنجش یک شغل نسبت به شغل دیگر است و معمولاً شامل تمام مشاغل کارمندان و کارگران کارخانه می‏شود. اصولاً ارزیابی مشاغل عبارت است از تجزیه و تحلیل وظایف که آن هم از تنظیم مشاغل، گروه‌بندی آنها و شرایط احراز آن به دست می‌آید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مشاوره رایگان