برندسازی اسلامی

برندسازی اسلامی

ویلیام درنتل (۲۰۰۴) در اثر احساسی ‌اش «کشور من برند نیست» گفته است: برندسازی از تجارت ارزش می گیرد و منجر به ارتباط تجاری بهتر، درک نیازهای مخاطبان، و باعث ایجاد رابطه‌ی بلندمدت با مشتریان می شود. اما زمانی که واژگان سیاست خارجی یک ملت همان واژگان، برندسازی می‌شوند؛ آن وقت در واقع این کار فروش برنج با مارک آنکل بن است. من نمی‌بینم که کشورم با این روش مبادله، با واژگان پیشخوان فروشگاه، با بقیه‌ی جهان گفت ‌و‌ گو کند.

این اظهارات درنتل ممکن است حتی درباره ی ادیان اصلی جهان مثل اسلام، یهودیت و مسیحیت، که به شدت دارند تجاری می ‏شوند، بیشتر مصداق داشته باشد. با این همه، جدا از آنچه ممکن است کسی درباره‌ی تجاری‌سازی نمادهای مذهبی یا ملی فکر کند، چنین روندی واقعیتی تصدیق شده در جهان تجاری شده است که باید به مقابله با آن برخاست.

همچنین باید این را خاطر نشان کنیم که بعید است تجاری‌سازی اسلام، به دلیل ماهیت و آموزه های خودِ دین اسلام اتفاق بیفتد. در اسلام شرایط واضح و دشواری وجود دارد که شرکت‌ها، پیش از آن‌که بتوانند وارد چرخه‌ی بازاریابی مذهبی شوند، باید از آن پیروی کنند. در اسلام برندها تا زمانی که الزامات بسیاری را در ارتباط با مواد اولیه، تدارکات، تأثیرات و نیات رعایت نکنند، نمی‌توانند مطابق شریعت باشند. برآوردن چنین شرایطی منجر به تولید محصولات حلال یا سالم می شود. از این لحاظ، مذهب در تبدیل تجارت به ماهیتی اخلاقی، که هدفی فراتر از فروش و کسب درآمد دارد، نقشی فعال بازی می‏کند. لذا نظر من این است که شرکت‌هایی که مشقت تغییر فرآیندهای تولید و شیوه های بازاریابی برای مطابقت با شریعت را تاب می‌آورند، امتیاز استفاده از عبارات «حلال و اسلامی» را برای پشتیبانی از تلاش های بازاریابی خود کسب می‏ کنند. من ضرر چندانی در استفاده از مذهب برای بهبود محیط تجاری یا بهبود زندگی در کل مشاهده نمی ‏کنم. مگر این همان کاری نیست که قرار است مذهب انجام بدهد؟

معهذا، برخی تولید کنندگان در تلاش های خود برای تجاری‌سازی اسلام راه افراط را پیموده اند. مکه‌ کولا نمونه‌ی بارز این موضوع است. این شرکت، با تکیه بر احساسات منفی مسلمانان، ادعا می‌کند که جایگزینی اسلامی برای کوکاکولا ارائه کرده است. مردمی که این نوشیدنی‌ها را خریده بودند طبق معمول قوطی‌ها و بطری‌ها را در سطل‌های زباله می‌انداختند؛ در حالی که کودکان در خیابان‌ها این بطری‌ها را به اطراف شوت می‌کردند. مسلمانان هیچ کاری نمی‏کردند و به خرید این نوشیدنی ادامه می‌دادند. اما، اگر این نوشیدنی را شرکتی غیر اسلامی عرضه کرده بود عواقب جبران ‌ناپذیری در پی‏داشت و ممکن بود آن شرکت به دلیل بی‌‌احترامی به نام مقدس‌‌ترین مکان مسلمانان برچسب برندی ضد اسلامی بخورد. لذا شرکت‌های غیراسلامی باید دو چندان مراقب باشند؛ چرا که لباس سفید آن‌ها راحت‌‌تر لکه‌‌دار می شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مشاوره رایگان