جابجایی کارمندی

جابجایی کارمندی

در تعریف و اندازه گیری جابجایی کارمندی مانند غیبت مشکلات فراوانی وجود دارد. جابجایی غیر اختیاری زمانی رخ می دهد که کارگر اخراج و یا برای دوره ای شغلش را از دست می دهد. میزان مشخصی از جابجایی غیر اختیاری اجتناب ناپذیر و تا حدودی نیز ممکن است سودمند باشد. اخراج کارکنانی که در سطح مطلوب عملکرد خود را انجام نمی دهند می‌تواند به مثابه فرایند«وجین کردن» مثبت ارزیابی شود. اخراج نیروی کار اغلب به خاطر مسایل مالی صورت می‌گیرد و تا حدودی نیز خارج از کنترل مدیریت است. بیشترین جابه جایی اختیاری زمانی رخ می دهد که یک کارگر لایق و مستعد به منظور کار کردن در جای دیگر کار خود را ترک می کند. این نوع جابه جایی برای یک سازمان گران تمام می شود زیرا از دست دادن کارگر شایسته به معنی کاهش بهره روی سازمان و افزایش هزینه های مربوط به استخدام، آموزش و جایگزینی فرد جدید می باشد. به نظر می‌رسد جابه جایی اختیاری براساس عقاید یک مکتب فکری تحت تأثیر عدم وجود رضایت شغلی و تعهد سازمانی قرار دارد، در حالی که جابه جایی غیر اختیاری چنین نیست. همانند موضوع غیبت از کار، تحقیقاتی که بین جابجایی کارگری اختیاری و غیر اختیاری تمایزی قایل نیستند ممکن است بین نگرش های کارمندی و جابجایی، به سادگی به علت اینکه این دونوع جابجایی یکی نیستند، ارتباط معنی داری را درک نکنند. جالب اینجاست که برخی از پژوهشگران معتقدند که مشکل اصلی در تقسیم جابجایی کارمندی به اختیاری و غیر اختیاری است، چرا که بعضی از کارگران ناتوان، منتظر اخراج نشده و خود به صورت اختیاری ترک سازمان را ترجیع می دهند که به نظر می رسد خود سازمان هم از رفتن آنها ناراحت نمی‌شود. به این ترتیب شاید بهتر باشد که جابجایی را بر مبنای تأثیر منفی یا مثبت آن در یک سازمان به جابه جایی کارکردی و غیر کارکردی طبقه بندی کرد.

هم رضایت شغلی و هم تعهد سازمانی، هر دو به مثابه شاخص هایی برای جابه جایی کارمندی مورد بررسی قرار گرفته اند. بعضی از این بررسی ها معتقدند که سطح پایین رضایت شغلی با نرخ بالای جابه جایی کارگری رابطه دارد. درحالی که تعهد سازمانی از رضایت شغلی به نظر می رسد شاخص پیشگویی جابجایی کارمندی است، اما یکی از بهترین شاخص های پیشگویی جابجایی کارمندی غیبت از کار، بخصوص میزان غیبت در سال های بلافاصله قبل از ترک کارمند می باشد. از آنجا که جابجایی اختیاری برای یک سازمان گران تمام می شود، ضروری است بعضی از دلایلی را که احتمالاً موجب می‌شود کارکنان خوب کار خود را ترک کنند بشناسیم. اخیراً کشف شده است که کارگران مولد و پر ارزش که پاداش های مربوط به کار مانند ارتقا مقام و افزایش حقوق دریافت نمی کنند، معمولاً داوطلبان ترک کار محسوب می شوند. مطالعات دیگر نیز نشان می دهند که عدم وجود نفوذ و قدرت درون یک سازمان می تواند عاملی باشد که کارگران به دنبال کار در جای دیگر باشند، بخصوص اگر نسبت به فرصت های شغلی دیگر احساس مثبت هم داشته باشند. به طور خلاصه زمانی که روابط بین رضایت شغلی و سایر متغیرها مانند غیبت از کار و جابجایی کارگری مورد بررسی قرار میگیرد لازم است به نوع غیبت، نوع ترک کار توجه شود.

 گروه کلید به تمامی افراد و سازمان های مختلف مشاوره شغلی، مشاوره کاری، استعدادیابی می دهد پس با ما تماس بگیرید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*